Je bent hier » Tijdschrift » Ecologisch magazine de Koevoet » De Koevoet 187 zomer 2019 » Low impact man steven vromman gaat de hort op met nieuwe show

Low Impact Man Steven Vromman gaat de hort op met nieuwe show

Terug

Steven Vromman, beter gekend onder zijn alias Low Impact Man, toert momenteel met zijn vierde eco-comedyvoorstelling Het einde van de wereld? Een try-out! door het Vlaamse land. Na enkele jaren in de Gentse gemeenteraad prijst hij met zijn lezingen en optredens weer een soberder en vrolijker leven aan. In zijn nieuwe show overloopt hij de lijst van rampen die ons deze eeuw kunnen overkomen: van virussen en Artificiële Intelligentie tot meteorieten en klimaatchaos. Het goede nieuws is dat de grote omwenteling nog alle kanten uit kan. Je kunt dus maar beter aan de juiste kant van de geschiedenis staan.

 

Steven Vromman, Het einde van de wereld? Een try-out!Je gaat er vanuit dat de kans op een apocalyps in de nabije toekomst reëel is. Van ecorealisme heb je waarschijnlijk geen hoge pet op.
Steven Vromman: “Ik denk inderdaad dat we de volgende decennia de rekening zullen krijgen voor de manier waarop we de voorbije 50 jaar met de planeet zijn omgesprongen. Of dat een Apocalyps zal zijn, denk ik eerlijk gezegd niet. Eerder een reeks van kleine en grote schokken die op diverse plaatsen in verschillende gradaties zullen toeslaan. Het is onmogelijk te zeggen wat er wanneer zal gebeuren, maar dat er zaken fout zullen lopen lijkt me onvermijdelijk. Al onze complexe systemen (voedsel, energie, politiek) kraken in hun voegen. We overschrijden al een hele tijd een aantal ecologische grenzen, calamiteiten zijn dus onvermijdelijk. Volgens mij is dat een ‘realistische’ inschatting, want beweren dat we met technologie en gezond verstand vanzelf de klimaatchaos gaan oplossen is pas hopeloos naïef. Ecorealisme is een zoveelste poging om vooral géén fundamentele vragen te stellen en het huidig model nog wat te rekken. Het is een voorspelbare strategie van zij die angst hebben voor echte verandering.”

 

Je bestempelt het geloof in technologische vooruitgang die alle problemen zal oplossen, de zogenaamde technofix, als een religie. Dat staat lijnrecht tegenover de hardnekkige critici die klimaat als een religie wegzetten. Verwachten we te veel van nieuwe technologieën?
Het is toch een beetje vreemd dat er bij de klimaatkwestie zo vaak naar religie wordt verwezen terwijl klimaatverandering bijzonder uitgebreid is onderzocht en beschreven door wetenschappers. Anderzijds is het aantal voorbeelden van beloftes van technologische wonderoplossingen die uiteindelijk weinig opleverden eindeloos. Of anders gesteld: elke technologische oplossing heeft voor nieuwe problemen gezorgd. Natuurlijk is kernsplitsing een bewonderenswaardige verwezenlijking, maar die zadelt ons voor honderdduizenden jaren op met gevaarlijk afval. Natuurlijk zijn kunstmest en pesticiden knappe uitvindingen, alleen blijkt ondertussen een derde van de landbouwgrond dood te zijn. En ja, een auto is een prachtig staaltje van techniek, alleen rijden er nu meer dan een miljard rond waardoor we te maken krijgen met klimaatverandering, fijn stof, ongevallen enzovoort. Technologie kan een rol spelen in het oplossen van de klimaatuitdaging, maar enkel als we ook ons economische model én ons bewustzijn veranderen. Het extreme geloof in technologie dat vaak gepredikt wordt, is vooral een poging om niet over de systeemfouten te moeten praten.

 

Mededogen

Je ziet vooral heil in individuele actie om de rampspoed te keren. Moet de overheid de burgers niet in de eerste plaats aanmoedigen om de juiste keuzes te maken?
Natuurlijk moet de overheid de burgers én de bedrijven aanmoedigen om de juiste keuzes te maken. Door regelgeving, door straffen en belonen. De overheid heeft als basisopdracht het welzijn van alle burgers (ook toekomstige burgers) zo goed mogelijk te vrijwaren. We kunnen alleen maar vaststellen dat de overheid, zeker wat klimaat betreft, grandioos tekortschiet. Dat heeft dan weer te maken met een politiek model waar korte-termijn denken structureel is ingebouwd, en met de grote macht van partijen die in se allemaal conservatief denken vanuit de schrik afgestraft te worden door de kiezer. En precies omdat de overheid en evengoed de markt falen, zal het toch van de burger moeten komen. Alle grote veranderingen in de geschiedenis zijn gestart bij enkele individuen die een nieuw idee naar voren schoven. Ik leg hierbij wel de nadruk op het belang van samenwerking en collectieve actie. Als consument kunnen we bedrijven (in beperkte mate) bijsturen, als burger moeten we de overheid veel meer onder druk zetten. Zodat die overheid ook meer durft in te grijpen in de markt. Ik ben grote voorstander van structurele veranderingen, maar door overheden en bedrijven alleen zie ik het niet gebeuren. En inderdaad kom ik dan terug uit bij burgers, die zowel individueel als gezamenlijk hefbomen bezitten om structurele veranderingen van de grond te krijgen.

 

Meer lezen?

Neem een abonnement

of vraag een gratis proefnummer aan

 

Achtergrondafbeelding

016 23 26 49

info@dialoog.be

facebook.com/dialoogvzw