Je bent hier » Tijdschrift » Archief » Archief maatschappij en cultuur » Welkom in de goktent

Welkom in de goktent

Terug

Tem het bankwezen lanceert slogans die als minuscule keitjes dreigen af te schampen op het schijnbaar ondoordringbare harnas van de banken. Volstaat het om mensen te informeren over de achtergrond van de financiële crisis om zaken te doen bewegen? Frank Vanaerschot, medewerker van FairFin, is overtuigd van wel.

 

Wat verwachten jullie concreet van de campagne?

Frank Vanaerschot: Het doel van de stickers is om de financiële crisis onder de aandacht te brengen. Met slogans zoals: Bent u al gered of enkel uw bank?, Reclaim your bank of Ni banque, ni maître proberen we het kritisch nadenken over banken te stimuleren. We delen de stickers zoveel mogelijk uit en mensen kunnen dan zelf een originele plaats kiezen om die stickers te plakken.

 

Zo was ik aangenaam verrast toen ik enkele weken geleden in een café kwam waar ik vroeger als student regelmatig naar toe ging en op het toilet tegen een Reclaim your bank aankeek. Het kritisch nadenken over de financiële crisis vinden we heel belangrijk, want in tegenstelling tot wat politici anno 2008 beloofden is er van hervormingen van banken nog absoluut niets noemenswaardig in huis gekomen. Het casino draait op volle toeren. Dat leidt in sommige landen in de derde wereld zelfs tot voedselrellen omdat speculanten op de voedselmarkten de prijs zo hoog opdrijven dat het aankopen van basisvoeding voor velen onbetaalbaar wordt.

 

Alternatieve banken

De overheden pompten gigantische kapitalen in de grote banken om erger te voorkomen. Krijgen we daar nu iets voor terug?

Sommige banken kregen leningen van de overheid en die moeten ze met rente terugbetalen. Indien hen dat lukt, krijgen we dat geld dus terug. De overheid is ook aandeelhouder geworden van BNP Paribas. We krijgen dus een dividend als die bank winst maakt. Maar het is kortzichtig om er enkel zo naar te kijken. Als aandeelhouder loop je ook risico als het slecht gaat. Kijk maar naar Dexia. Overheden hebben daar in 2008 geld in gestoken en dat ging ons winst opleveren.

 

In 2011 kwam Dexia opnieuw bij de staat aankloppen. En nu hebben we een waarborg voor de bad bank van Dexia (niet te verwarren met het herdoopte Belfius, nvdr.) gegeven van 54 miljard euro, oftewel 5000 euro per Belg, kinderen inbegrepen. Die bad bank is er, zoals het woord zegt, slecht aan toe. Zo slecht dat de bank nu al aan de overheid laat weten dat ze de vergoeding voor de waarborg niet kan betalen. Sommigen verwachten dat, als de algemene economische situatie gelijk blijft, de overheid – lees: de belastingbetaler – 20 miljard euro van die waarborg moet ophoesten. De goednieuwsshow die politici ons in 2008 verkochten, blijkt dus niet te kloppen.

 

Maar het probleem zit dieper. Kijk naar Fortis: we hebben die bank genationaliseerd en aan het Franse BNP Paribas verkocht. Nu liggen pronken met het dividend dat we als aandeelhouder krijgen is wat ridicuul. We hebben onze grootste bank uit handen gegeven en de overheid schikt zich zonder morren in de rol van aandeelhouder. Terwijl het aandeelhoudersgedrag dat bedrijven pusht om steeds zo hoog mogelijke winsten te maken net een groot stuk van het probleem van de falende banken is. Het was een van de belangrijkste redenen waarom ze zoveel risico’s namen en in de problemen kwamen.

 

We zien hetzelfde bij Belfius: de overheid heeft die bank genationaliseerd en van de beurs gehaald, maar wil haar zo snel mogelijk verkopen. Dan kunnen ze daarna aan de kiezer zeggen dat het geld heeft opgeleverd. Het getuigt van slechte wil of een totaal gebrek aan visie. We zouden er beter een overheidsbank of een coöperatieve bank van maken die zich bezig houdt met het verlenen van maatschappelijk zinvolle financiële diensten.

 

Meer lezen?

Neem een abonnement

of vraag een gratis proefnummer aan

 

Achtergrondafbeelding

016 23 26 49

info@dialoog.be

facebook.com/dialoogvzw